Potrzeby, ich wyrażanie i rola w konfliktach

Skąd mam wiedzieć czego chcę?

Popularne przekonanie głosi, że łatwiej jest wiedzieć czego się nie chce, niż czego się chce. Coś w tym jest.

Nie raz usłyszałam w gabinecie pytanie: skąd ja mam wiedzieć czego chcę? Nie ma na to jasnego przepisu, ale zazwyczaj cierpliwość, obserwowanie siebie, budowanie wyrozumiałości i współczucia wobec siebie, refleksja i zatrzymanie się w momentach decyzyjnych – pomagają.

Historie moich klientów często mówią o tym, jak to ich rodzice nie mieli dla nich miejsca, dla ich przeżyć, uczuć, emocji. Nie uważali tego za coś ważnego u dziecka albo w ogóle – wtedy sami też nie byli z pewnością mistrzami w kontaktowaniu się ze sobą i wyrażaniu potrzeb. A dziecko uczy się przede wszystkim przez obserwację. Czasem rodzice boją się emocji swoich dzieci, szczególnie tych „negatywnych” jak złość czy żal. A tego rodzaju emocje są przecież nieodzownym elementem kontaktu z potrzebami – złoszcząc się człowiek daje sygnał, że coś jest niezaspokojone czy naruszone. Rodzice mogli też być bardzo dominujący, na zasadzie „ja wiem co dla Ciebie dobre” – zarówno w wydaniu autorytarnym, jak i nadopiekuńczym.
Continue reading „Potrzeby, ich wyrażanie i rola w konfliktach”

Kłótnia - jaki jest jej sens

O co się (naprawdę) kłócimy w związku?

Typowe scenariusze kłótni partnerskich znamy aż za dobrze. Z własnego życia, opowieści znajomych, anegdot, filmów. Czasem bardzo poważne, czasem przerobione na humorystyczne, zazwyczaj dotyczą drobnostek i drobiazgów.

Bardzo często przychodzą do mnie pary i mówią „ciągle się kłócimy o pierdoły” albo „nawet nie wiemy o co się kłócimy”.

„Znowu rozrzucasz skarpetki”

Kłótnie o drobiazgi dotyczą na przykład porozrzucanych skarpetek, niedokręconej tubki pasty albo pasty wyciskanej w nie taki sposób, odwrotnie powieszonej rolki papieru toaletowego, niepozmywanych naczyń czy niewyniesionych śmieci, i tak dalej. Ton głosu, spojrzenie, zrobienie czegoś „nie tak, jak trzeba” albo nie zrobienie wcale – to też potencjalne punkty zapalne.
Continue reading „O co się (naprawdę) kłócimy w związku?”

jak polubić siebie?

Dlaczego nie lubię siebie? I co z tym zrobić.

Jedno z najczęściej padających zdań, które słyszę w gabinecie jest „nie lubię siebie” lub jego jakaś odmiana, np. „mam niską samoocenę”. Zdanie to pojawia się na pierwszej sesji, jako już zlokalizowany problem lub po paru spotkaniach dochodzimy do takiego wniosku. Stopień tej niechęci do własnej osoby jest różny, czasem dotyczy tylko pewnych aspektów (wygląd, cecha charakteru), zdarza się też skrajnie całościowy („nienawidzę siebie”). Niektóre osoby czują, że brak akceptacji w stosunku do siebie jest szkodliwy, inne nawet nie zdają sobie sprawy ze stopnia destrukcji jaki taka postawa może ze sobą nieść.

Continue reading „Dlaczego nie lubię siebie? I co z tym zrobić.”

Leczenie fobii

Poradzić sobie z fobią czyli pokonać lęk.

Fobia przejawia się lękiem o różnym nasileniu w stosunku do pewnego rodzaju bodźca – obiektu, sytuacji. Najczęściej występujące fobie dotyczą sytuacji społecznych (np. wystąpienia publiczne), miejsc (środki transportu, winda, otwarta przestrzeń) czy zwierząt (pająki, węże, myszy). Każde doświadczenie fobii jest indywidualne, tak jak inna jest historia każdego człowieka. Można jednak zauważyć kilka prawidłowości, które pomagają w poradzeniu sobie w tym problemem. Trzeba jednak pamiętać, że często fobii towarzyszą inne kłopoty, szczególnie w przypadku lęków związanych z sytuacjami społecznymi. W przypadku w miarę „czystej” fobii redukcja lęku jest stosunkowo prostym przedsięwzięciem.
Continue reading „Poradzić sobie z fobią czyli pokonać lęk.”

terapia par

8 nawyków szczęśliwych par

Udany związek to nie tylko zakochanie i namiętność. To także dbanie o relację, poprzez kultywowanie pewnych nawyków. Dla niektórych osób pewne z nich będą naturalne, innych będzie można się nauczyć czy w ogóle spróbować jak się sprawdzają.
Continue reading „8 nawyków szczęśliwych par”

4 zasady lepszego radzenia sobie z konfliktami w relacjach

Konflikty są normalną częścią ludzkich relacji, także tych najbliższych. Co więcej, im bliżej jesteśmy w drugim człowiekiem, tym wrażliwsze miejsca „wystawiamy”, stąd konflikty mogą być dość bolesne. Jednak jest parę zasad, które mogą pomóc w ich konstruktywnym rozwiązywaniu. Oto kilka z nich:
Continue reading „4 zasady lepszego radzenia sobie z konfliktami w relacjach”

psychologiczna praca z ciałem

Informacja, którą niesie ciało

Psychoterapia i ciało - psycholog GdańskCoraz częściej w gabinetach psychologów pojawiają się osoby, które zgłaszają problemy natury bardziej fizycznej niż psychicznej. Zdarza się, że osoba nie dostrzega problemów natury relacyjnej czy psychologicznej, a symptomy fizyczne są jedynymi dostępnymi dla niej objawami – które mogą mieć podłoże medyczne lub też nie. Ale też coraz więcej osób zdaje sobie sprawę z tego, że ciało i psychika nie są od siebie oderwane, a wręcz przeciwnie – współbrzmią bardzo mocno. Również psychologowie i psychoterapeuci różnych szkół zwracają baczniejszą uwagę na to, co się dzieje w ciele.

Co mówi ciało?

Psychologia zorientowana na proces traktuje symptomy fizyczne (niezależnie od stopnia dokuczliwości i diagnozy lekarskiej) jako część czegoś, co możemy nazwać procesem życiowym. Z jednej strony, osoba cierpiąca potrzebuje wsparcia w radzeniu sobie z trudnościami, które niosą ze sobą symptomy. Jest to zarówno kwestia radzenia sobie z bólem, stratą dotychczasowych możliwości, zmianami życiowymi, które powoduje choroba i mierzenia się z systemem medycznym, który często bywa dodatkowo opresyjny. Z drugiej zaś strony, wierzymy, że choroba jest mocnym sygnałem do zmian życiowych i celem psychoterapii jest odszyfrowanie tego ukrytego przekazu. Oczywiście z początku jest to bardzo trudne, bo pierwszym odruchem jest traktowanie choroby czy bólu jak wroga. Jednak przy umiejętnym poprowadzeniu klienta, często udaje się odkryć to, co powinno zostać zintegrowane w tożsamości klienta. W praktyce praca polega na skupieniu się na doświadczeniu klienta i rozwijaniu tego doświadczenia (w odczuwaniu, ruchu, rysunku, czy opowiedzianej historii) tak długo, aż przekaz stanie się zrozumiały. Bardzo często, przekaz ze strony symptomów jest zbieżny z tym, co pojawia się w relacjach, wydarzeniach życiowych, czy we snach. Pracować można zarówno z symptomami chwilowymi, obecnymi tylko w danym momencie czy okresie czasu, oraz z symptomami chronicznymi, często pojawiającymi się i powracającymi na przestrzeni wielu lat.

Procesowa praca z symptomami fizycznymi opiera się na:

  • opiece i wsparciu dla doświadczeń osoby chorej,
  • przeświadczeniu, że za symptomami kryje się mądrość i przepływ życia,
  • przekonaniu, że symptomy są wyrazem śniącego ciała, głębszej rzeczywistości psychicznej,
  • odkrywaniu sensu i znaczenia choroby a poprzez to kierunku rozwoju człowieka.

Praca z procesem nie gwarantuje ustąpienia symptomów, ani nie jest terapią zastępującą interwencje medyczne (w przypadku chorób zachęcamy do podejmowania równolegle odpowiednich działań diagnostycznych czy leczniczych), choć zdarza się, że odczytana i wykorzystana informacja przestaje być potrzebna – a wraz z tym symptomy łagodnieją czy znikają.

Osoby zainteresowane psychologiczną pracą ze swoimi symptomami fizycznymi (bóle, dolegliwości, choroby), zapraszam do współpracy.

Creative Commons License photo credit: radiant guy